Uitgetest: de KonMari methode

Wie geen belletje hoort rinkelen bij de naam ‘Marie Kondo’ of ‘de KonMari methode’, heeft het voorbije jaar waarschijnlijk niet veel blogs of nieuwssites gelezen. De Japanse opruimgoeroe was OVERAL.

In 2015 (het toppunt van de hype) las ik er heel wat artikels en blogberichten over (bijvoorbeeld op de Groene Meisjes en Leuke Wereld), en ik besloot toen al dat ik de methode wel een kans wou geven. Maar je kent dat… Er komen andere dingen op je pad, en uiteindelijk belandt dat voornemen in een vergeethoekje. Tot één van mijn collega’s een goede maand geleden begon over haar KonMari-succesverhaal. Ik heb diezelfde avond nog een online bestelling geplaatst.

 

De boeken

Er zijn intussen al twee boeken  van Marie Kondo op de markt: ‘The life changing magic of tidying up’ (in het Nederlands ‘Opgeruimd!’) en ‘Spark Joy’ (zelfde titel in het Nederlands). Het eerste boek is meer de basis: het levensverhaal van Marie Kondo, en hoe ze ertoe gekomen is om van opruimen haar leven te maken. Maar natuurlijk wordt ook de hele KonMari-methode erin uitgelegd.

‘Spark Joy’ is dan weer een geïllustreerd boekje, dat nog dieper ingaat op bepaalde praktische aspecten van het opruimen. Elke categorie van spullen wordt uitgebreid besproken, en er staan ook wat meer anekdotes in over haar eigen leven en de opruimsessies met haar cliënten

Het is heel raar: ik las allebei de boeken kort na elkaar, en ook al komen veel thema’s overeen, toch zijn het twee compleet verschillende boeken. Ik zou dan ook aanraden om allebei de boeken te lezen, maar als je het per se bij eentje wil houden, denk ik dat ‘Spark Joy’ toch net nog iets handiger en concreter is.

img_3965

 

De methode

Ik had al vanalles gehoord over de ‘gekke’ dingen die in het boek en de methode aan bod komen, maar ik vond dat écht wel meevallen. De mensen die net als mij nog wat twijfelden om die reden, kan ik dus geruststellen: het zijn eigenlijk geen zweverige boeken, al zal je misschien hier en daar wel een zin willen overslaan 😉 zo bedankte ik bijvoorbeeld mijn spullen niet als ik ze naar de Kringloopwinkel bracht, en begroet ik nog steeds mijn huis niet als ik thuis kom.

De KonMari-methode is eigenlijk simpel: in plaats van per kamer of per kast op te ruimen, ga je aan de slag met categorieën van spullen. Je begint bijvoorbeeld met alle kledij: of die nu in de gangkast, aan de kapstok, in een ladenkast of aan een kledingrek ligt of hangt. Je verzamelt alle spullen uit de desbetreffende categorie, legt alles op een grote stapel, en begint aan de grote schifting. Bij elk voorwerp dat je vastneemt, stel je jezelf de vraag ‘maakt dit voorwerp me blij?’ of ‘does this spark joy?’. Klinkt misschien raar of vaag, maar voor mij werkte dit persoonlijk heel goed. Zelfs beter dan regeltjes die je bij andere opruimmethodes hoort, zoals  ‘gooi alles weg dat je het voorbije jaar niet meer gebruikt hebt’.

Na het weggooien, ruim je natuurlijk ook je overblijvende spullen weer op. Ook hier zijn vaste regeltjes voor, maar opnieuw werk(t)en deze voor mij heel goed. Mijn kledij heb ik nu allemaal mooi opgevouwen, en als ik nu een lade opentrek, zie ik in één oogopslag wat ik allemaal heb. Geen vergeten kledingstukken meer die ergens in een hoekje of helemaal onderaan liggen, en ik weet nu exact welke boeken ik in huis heb.

img_3966

 

De tussenstand

Ik ruimde intussen twee grote categorieën op: mijn kleren (inclusief accessoires, schoenen, tassen en rugzakken, …), en mijn boeken. Samen zorgde dat voor zo’n 9 grote herbruikbare tassen vol spullen. Klinkt misschien als enorm veel, maar ik heb echt eens goed kunnen weggooien. Bij vorige opruimrondes hield ik altijd veel spullen bij waarvan ik dacht dat ik ze wel nog zou gebruiken/lezen/dragen, maar die achteraf toch altijd in de kast bleven liggen. Door nu te schiften op basis van het gevoel dat de voorwerpen mij gaven, heb ik echt enorm veel spullen weggegooid.

Twee tripjes naar de kringloopwinkel later, kan ik zeggen dat ik al een veel opgeruimder gevoel heb. Mijn ladenkast, kledingrek en boekenkast weerspiegelen nu echt wie ik ben. En door minder spullen te hebben, is de keuze ook veel sneller gemaakt. ‘s Ochtends kledij kiezen was nog nooit zo gemakkelijk, en als ik nu een kookboek wil uitpikken om iets uit klaar te maken, is dat ook veel simpeler dan vroeger. Voor iemand met keuzestress is dat een gigantisch cadeau!

img_3967

 

Volgende categorieën op de planning zijn paperassen, komono (een Japanse term voor ‘varia’, hieronder valt alles van elektronica over keukengerei tot dvd’s en cd’s) en spullen met emotionele waarde. Nog veel werk dus, maar ik heb er zin in! Toch probeer ik alles op het gemak te doen, want het is momenteel heel druk, en ik wil het opruimen niet beu worden voor ik helemaal klaar ben.

 

Ben jij ook een Marie Kondo-fan? Of vind je haar maar een rare Japanse? 😉

4 Comments

  1. Evi

    september 18, 2016 at 18:03

    Ik was/ben er nog steeds wat over aan het twijfelen want heb inderdaad wat schrik voor ‘zweverige’ lectuur maar denk dat ik me binnenkort toch ook maar eens aan haar boeken en opruimmethodes ga wagen.

    1. Julienne

      september 18, 2016 at 18:48

      Wel, ik beloof je dat dat écht meevalt! Hier en daar is er wel iets ‘speciaals’ in geslopen, maar als je daarover kan lezen, is de rest echt heel praktisch en realistisch.

  2. fieke

    september 20, 2016 at 14:41

    Er zit heel wat in, in die boeken. En een opgeruimde omgeving zorgt voor een opgeruimd hoofd. Helaas is er nu geen tijd meer om op te ruimen, en de dochter zal wel voor heel wat rommel gaan zorgen. Maar ooit, ooit waag ik me er nog wel eens aan…

    1. Julienne

      september 22, 2016 at 19:15

      Andere prioriteiten hé nu… Maar inderdaad, dat opgeruimde hoofd geeft écht een wereld van verschil 🙂

Leave a Reply

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: